25 دسامبر 2022- مطالعه ی اخیراً منتشر شده در Acta Diabetologica نشان داده است که کاهش غلظت ویتامینD ، پیش از تشخیص با پیشرفت و تشخیص دیابت نوع 2 مرتبط است. با این حال، افزایش غلظت پس از تشخیص، تحت تأثیر تلاش‌ها و مداخلات درمانی است.

در دهه های گذشته، شیوع دیابت نوع 2 افزایش یافته است و تخمین زده می شود که این روند ادامه داشته باشد. به عنوان بخشی از تلاش ها برای بهبود درمان و پیشگیری از این بیماری، علاقه فزاینده ای به بررسی عوامل خطر به عنوان اهداف بالقوه برای مداخله وجود دارد. ویتامینD ، یکی از این عوامل خطر است.

متابولیسم ویتامین D،در کبد انجام می شود و در آنجا به 25 هیدروکسی ویتامینD ، تبدیل می شود. سپس در کلیه ها به 1 و 25 دی هیدروکسی ویتامینD ، متابولیزه می شود که شکل فعال بیولوژیکی این ویتامین است. وضعیت ویتامین D، عمدتاً بر اساس غلظت 25 هیدروکسی ویتامینD ، به دلیل نیمه عمر طولانی تر آن بررسی می گردد. عملکرد اصلی ویتامینD ، تنظیم سطح فسفات و کلسیم در متابولیسم استخوان است. با این حال، ممکن است در محافظت از سلول های بتا، کنترل قند خون و مقاومت و ترشح انسولین نیز نقش داشته باشد. گیرنده هایی برای ویتامینD ، در سلول های بتای پانکراس و بافت های هدف انسولین مانند بافت چربی، کبد و ماهیچه های اسکلتی وجود دارند.

با توجه به پیشینه ی فوق، دکتر جیووانی آلائوی و همکارانش از بیمارستان دانشگاهی شمال نروژ، به ارزیابی ارتباط بین غلظت 25 هیدروکسی ویتامینD  ،قبل و بعد از تشخیص دیابت نوع 2 در طی 30 سال در بیماران مبتلا بهدیابت نوع 2در مقابل افراد سالم در یک مطالعه مورد-شاهدی، پرداختند.

این مطالعه، شامل 254 نفر بود که نمونه خون آنها در پنج نقطه زمانی مختلف (T1-T5) جمع آوری شد. از این تعداد، برای 116 نفر بین زمانهایT3 وT4 ، دیابت تشخیص داده شد و به عنوان گروه مورد آزمایش در نظر گرفته شدند و 138 نفر دیگر در گروه کنترل قرار گرفتند. تغییرات غلظت 25 هیدروکسی ویتامینD ، قبل و بعد از تشخیص دیابت مورد بررسی قرار گرفت و ارتباط بین این غلظت‌ها ودیابت نوع 2،در هر نقطه زمانی نیز با استفاده از رگرسیون لجستیک بررسی شد.

یافته های این مطالعه به شرح زیر است:

· غلظت 25 هیدروکسی ویتامینD ، در مقاطع زمانی مختلف، و تغییر در غلظت این ویتامین در طول زمان بین موارد و گروه کنترل و بر اساس جنس، متفاوت بود.

· افزایش هر 5 نانومول در لیتر در غلظت 25 هیدروکسی ویتامینD ، برای زنان با دیابت نوع 2 در T3 ارتباط معکوس داشت(نسبت شانس یا OR، 0.79). با این حال، برای مردان، همین افزایش باابتلا به دیابت نوع 2درT1 همراه بود(نسبت شانس 1.12).

· در میان افرادی که مبتلا به دیابت نوع 2 تشخیص داده شدند، کاهش قابل توجهی در غلظت 25 هیدروکسی ویتامینD ، قبل از تشخیص و افزایش قابل توجهی در غلظت 25 هیدروکسی ویتامینD ، پس از تشخیص ثبت شد.

· هر افزایش 1 واحدی در تغییر امتیاز z خاص ماهانه بین زمانهای T1 وT3 ، به طور قابل توجهی با دیابت نوع 2 ارتباط معکوس داشت(نسبت شانس برای مردان 0.52، نسبت شانس برای زنان 0.51)، و هر افزایشی بین زمانهای T3 و T5 به طور قابل توجهی با دیابت نوع 2 در زنان در ارتباط بود(نسبت شانس 2.48).

محققان نوشتند: این اولین مطالعه مشاهده‌ای با غلظت‌های مکرر 25 هیدروکسی ویتامینD ، قبل و بعد از تشخیص موارد دیابت نوع 2 و در افراد کنترل در طول 30 سال است. یافته‌های ما نشان ‌دهنده ی ارتباط بین تغییرات غلظت 25 هیدروکسی ویتامینD ، و دیابت نوع 2 است.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/do-vitamin-d-levels-affect-diagnosis-and-progression-of-type-2-diabetes-104396